Hep Aynı Nakarat

Neden hata yapıyoruz?” diye sormak saçma bir soru olabilir. Çünkü insanız ve bazen doğru kararları alamayabiliyoruz veya sonuçlarının ne olacağını kestiremediğimiz için rasgele karar veriyoruz. Asıl soru şu: “Neden aynı hataları yapıyoruz?” Bir şeyi deneyip kötü sonucunu gördükten, bir karar verip olumsuz sonuç aldıktan sonra tekrar aynısını yapmak neden? Yenilgiyi görmeyi mi seviyoruz? Canımız sıkılıyor, yapılacak başka bir şey olmadığından “bari aynı yanlışı yapayım, en azından tanıdık” mı diyoruz? Yoksa gerçekten şartların ve kişilerin değiştiğine inanıp “bu sefer farklı olacak” diye mi düşünüyoruz? En kötüsü ve açıklanamaz olanı ise şartların ve kişilerin aynı olduğunu bile bile bu sefer farklı olacağını düşünüp tekrar aynı şeyi yapmamız olsa gerek.

Kendime kızıyorum bu konuda. “Hem ağlarım hem giderim” mantığında ilerleyip “hem bilirim hem yaparım” tarzında yaklaşıyorum hatalara. Bu sefer aynı şeyin olmayacağına dair umudum olmaz mı? Olmasa tekrar yapmaya kalkışır mıyım? Ama olacağına dair inancım ağır basar çoğunlukla. Hatta bu sefer her şey farklı gitse, gerçekten de “bu sefer farklı olacak” dedirten şeyler olsa içimden “Noluyo ya? Neden her şey çok güzel gidiyor? Bir yanlış var bu işte. Bunun tekrar aynı olumsuz sonuca ulaşması gerekiyordu. Hadi! Tekrar aynı şey olsun da içimden gelen ‘Yine aynı şey olacak saf Tuğçe! Bile bile yine bunu yapıyorsun ya!’ diyen ses haklı çıksın” diyorum. Acaba “ben demiştim” demeyi mi seviyorum diyorum.. Ama bunu kendime demek kötü de oluyor..

Aynı hatayı yapmamak bir yandan kolay; bir yandan zor. İşin içine insan girince zor. İnsanoğlu her şeyi karıştırıp zorlaştırdığı gibi bunu da zorlaştırıyor. Çünkü kendileri duygusal, gelgitli, bir yanı bir yanını tutmayan varlıklar oluyorlar.. En basitinden.. Elinde bir kapıya ait bir anahtar varsa onu takıp denersin ve olmadığını görünce anlarsın ki o anahtar o kapıya ait değil. Bir hafta sonra tekrar gelip “bakalım bu sefer olacak mı?” demek bir hatadır ve kapının açılma ihtimali yüzde sıfırdır. Ama içeride bir insan varsa kapıyı vurunca açmayabilir. Kapının açılmayacağını anlarsın ve gidip bir hafta sonra tekrar gelirsin. Bu sefer o kapının açılma ihtimali -yüzde kaç olduğu belirsiz olmakla birlikte- vardır. Fikrini değiştirmiştir, kendini değiştirmiştir vs. Açılmazsa “bu bir hataydı zaten, açmayacağını biliyordum” dersin ve “ben demiştim” kalıbını kullanırsın yine. Bir yandan da aslında garip bir şekilde için rahatlamıştır; çünkü bu tanıdık bir şeydir, daha önce görmüşsündür ve zaten beklediğin bir şeydir. “hata” deyip geçersin. Ama açılırsa şaşırırsın. Bir yandan sevinirsin, bir yandan “Ee şimdi ne olacak, ben açılmasını beklemiyordum ki. Peki bundan sonrası güzel olacak mı?” dersin. Hiçbir zaman tatmin olmadığımızın bir göstergesi aslında bu. İlla bir yerlerde bir sorun çıkacakmış veya çıkmak zorundaymış gibi düşünüyoruz.

Hepimiz farklı konularda şansımızı denemek için hayattayız. Sanırım hata yapmamızın ve/veya aynı hatayı yapmamızın en önemli sebebi bu şansları denemek istememiz. Yani umut.. Sonucu değiştirebileceğimize dair, düzeni bozabileceğimize dair, kendimizi yenebileceğimize ve daha da önemlisi şartları yenebileceğimize dair umut.. Steve Mc. Queen’in dediği gibi: “Bir kere yaptım, yine yaparım“.

Hep Aynı Nakarat” üzerine 11 yorum

  1. Yine n’aptın?!

    Well that’s okay; everybody makes the same mistakes…
    As the stars shine the night away, let them lift you up…

    ‘Cause everyone can fly, you just have to try…

  2. Aynı hataları tekrarlamak,dediğin gibi göz göregöre aynı sonu yaşamak..Bi insana bunu yine dediğin gibi sanırım tek bişey yaptırıyo.oda ”umut”..
    Belki zayıflığımız,belki bizi yanlışların içine sürükleyen sahte düşünceler belkide gerçekler canımızı çok fazla acıttığı içindir,bi nevi kaçış yolu.. :)
    Robert louis Stevenson abimizin dediği gibi: ”Umutla yolculuk etmek,gidilecek yere varmaktan çok daha güzeldir.” ama bu cümleyi her saniye tadan biri olarak,yolculuk olmayan zamanlardaki anların çok acıttığını söylemek isterim.. :)

  3. Aslında çok derin bi konu :) Ama çok basit de bişi :P Umut olmasa yaşanmaz. Hatalarda olsa hüsranlara da uğrasak hep bi umut var :) Yeni tema daha bi ferah gibi :P Hayırlı olsun :) Baya zaman olmuş uğramayalı sanırım :S

  4. @Cem: Söylemem, kızarsın :Ç
    @Soulless: Dediklerine katılıyorum. Fikirlerini paylaştığın için teşekkürler.
    @BigadicMania: Hem derin hem de basit denebilir dediğin gibi. Ama bazen de karmaşık oluyor işte :) Ayrıca, evet baya oldu =)

  5. Her şekilde kızacağımı biliyorsun. :)

    Aklımdakilerin her biri yüzünden sana ayrı ayrı tavır alacağımı, doğru neden yüzünden tek seferde bütün “ben sana ne dedim?”lerimi aktarmayı tercih ederim.

    Hoş zaten belli bir şeyler olduğu da… Neyse, geçen gün dediğim gibi, çıkar yakında kokusu.

    (Kendime dipnot: p’lerdeki indent’leri kaldır, ya da en azından sadece post class’ına uygula. O zaman da blockquote’ları sıfırlamayı unutma.)

  6. “Mistakes are beautiful, baby. Mistakes are part of the fun.”

    Evening filminden ve önermiyorum izleme. Gereksiz yere ağır.

    Aynı hatayı yinelemeye gelince; o, işte, ne kadar canının yandığına bağlı :) En basit örneğiyle asla yüzüstü güneşlenmeyen bir arkadaşım var. Bir sene acıdan uyuyamayınca adam “İnsanın sırtı uzun süre direk güneş görmemeli” kararına vardı :D

  7. Herşey olasıdır, dün kapıyı açmayan anahtar, yarın açabilir. Hem zaten ne demiş bir büyüğümüz: “Açılmayacak kapı yoktur, kapıya yeterince güçlü atılmamış omuz vardır”. Bunun gibi birşeydi işte tam hatırlayamadım :D
    Tekrar yazılarınla yanımızda olup kafamızı allak bullak etmen çok sevindirici :D
    Yazına ciddi bir yorum yapabilmem içinse birkaç haftanın geçmesi gerekiyor, kusura bakma :D

  8. @Cem: Merak etme bu sefer çıkmaz kokusu :) Uyuz olma sen sırf.
    @Sera G.: Ama merak ettim şimci ben o filmi. Persona kadar ağır olamaz herhalde. Ama ben öneriyorum Persona filmini mutlaka seyret. Ayrıca verdiğin örnek de süper :Ç
    @Akın: Birkaç haftanın geçmesini bekleyeceğim sabırsızlıkla :Ç

  9. Yoksa gerçekten şartların ve kişilerin değiştiğine inanıp “bu sefer farklı olacak” diye mi düşünüyoruz?
    Bu bir insan psikolojisi tugce ve sende insan olduguna gore senin psikolojin de o yonde gidiyor.
    Ama unutma, caba goster ve basarirsin, dustugun cukurdan cikarsin.
    Kurbaganin hikayesini bilir misin ?? :)

  10. evet doğru söylüyorsun. bir konuda dediğin gibi olur, aynı hatayı yapmamayı başarırım ama bu sefer diğer bir konuda başka bir hatayı yine yaparım. dediğin gibi insanız yani duygusalız :)

Yorum yapın